Αναρτήσεις

Η ζωή ως ζημία κατά το αστικό δίκαιο: Η απόρριψη αποζημιωτικής ευθύνης γιατρού επί αγωγής του γιου του ασθενούς για ζημιογόνο παράταση της ζωής του πατέρα του

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Στην πλειονότητά τους οι αγωγές που στρέφονται κατά γιατρών επικαλούνται ιατρικά σφάλματα που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατό των ασθενών ή σε άλλες περιπτώσεις την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας τους. Η αγωγή που ασκήθηκε πριν μερικά χρόνια κατά ενός γιατρού στη Γερμανία καταλόγιζε σε αυτόν το ακριβώς αντίθετο: Ότι ο γιατρός είχε ευθύνη που παρέτεινε τη ζωή του ασθενούς, ενώ θα έπρεπε να την είχε διακόψει. Το ιστορικό της υπόθεσης Ο ασθενής, γεννηθείς το 1929, αντιμετώπιζε σύνδρομο άνοιας από το 1997 και ως το θάνατό του το 2011 ήταν υπό την επίβλεψη δικηγόρου, που περιελάμβανε τόσο την υγειονομική περίθαλψη όσο και την προσωπική του φροντίδα. Από το 2006 ο ασθενής ζούσε σε γηροκομείο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε νοσοκομείο το Σεπτέμβριο του 2006, αρρώστησε λόγω υποσιτισμού και με τη συγκατάθεση του δικηγόρου , του τοποθετήθηκε καθετήρας , μέσω του οποίου διατρεφόταν τεχνητά μέχρι το θάνατό του. Ο εναγόμενος, γενικός ιατρός, ξεκίνησ

Η Δικονομική Ανωτέρα Βία – Πρόσφατη Νομολογία και ο Κορωνοϊός

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Όπως είναι γνωστό, ανώτερη βία θεωρείται κάθε ανυπαίτιο και απρόβλεπτο γεγονός εξαιρετικής φύσης, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αναμενόταν και ούτε ήταν δυνατόν να προληφθεί ή να αποτραπεί ακόμη και με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης. [1] Η ανώτερη βία, αξιολογούμενη στο χώρο του δικονομικού δικαίου, ταυτίζεται κατά τον πυρήνα της με την ομώνυμη έννοια του ουσιαστικού δικαίου, από την οποία διαφοροποιείται μόνον κατά τις συνέπειες: Η δικονομική ανώτερη βία οδηγεί σε επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση με αντίστοιχη ανατροπή της κύρωσης που προκάλεσε η παραβίαση συγκεκριμένου δικονομικού βάρους, ενώ κατά το ουσιαστικό δίκαιο η ανώτερη βία λειτουργεί ως λόγος απαλλαγής του οφειλέτη. Η συνδρομή αυτής καθεαυτής της ανώτερης βίας, δηλαδή η εξειδίκευση της αόριστης αυτής νομικής έννοιας από το δικαστήριο της ουσίας, ελέγχεται αναιρετικά, για να διαπιστωθεί, αν τα πραγματικά περιστατικά, που εκτίθενται στο υπόψη δικόγραφο ή αυτά

Αναζητώντας τον πραγματικό πατέρα: Ο αγώνας για την αλήθεια ενάντια στον χρόνο και την παραγραφή με αφορμή δύο δικαστικές υποθέσεις

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, Δικηγόρου Δύο υποθέσεις και αντίστοιχες πρόσφατες αποφάσεις , η μία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η δεύτερη του Πρωτοδικείου Αθηνών με παρόμοια πραγματικά περιστατικά, δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι η δικαιοσύνη μπορεί να διαλύσει το σκοτάδι που προκαλεί άλλοτε ο ανθρώπινος δόλος συσκότισης και αλλοίωσης των πραγματικών γεγονότων και άλλοτε ο πανδαμάτωρ, κατά τον Οβίδιο, χρόνος . Ενάντια στο χρόνο και στην παραγραφή Η δεύτερη περίπτωση, δηλαδή ο χρόνος, ήταν ουσιαστικά η αιτιολογία των δικαστηρίων στη Σερβία για να αρνηθούν στον 50χρονο Peda Boljevic να μάθει την αλήθεια για το ποιος ήταν ο βιολογικός του πατέρας. Μέχρι το 2011 πίστευε ότι ο Α ήταν ο πραγματικός του πατέρας όταν όμως αυτός πέθανε, ο Boljevic ανακάλυψε σε παλιές δικαστικές αποφάσεις γύρω στο 1970 ότι ο Α δεν θα μπορούσε να είναι ο βιολογικός του πατέρας. Έτσι, αρχές του 2012, ξεκίνησε με τη μητέρα του δικαστική διαδικασία επικαλούμενος τις παλιές αποφάσεις αλλά και με

Εξαφάνιση προσώπου: Η απειλή για τη ζωή του, η διαρκής υποχρέωση του Κράτους διερεύνησης της εξαφάνισης και η προστασία της ΕΣΔΑ

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Το άρθρο 2 παρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) ορίζει ότι «το δικαίωμα εκάστου προσώπου εις την ζωήν προστατεύεται υπό του νόμου». Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), το πρώτο αυτό εδάφιο του άρθρου 2 § 1 υποχρεώνει το κράτος όχι μόνο να απέχει από την εκ προθέσεως και παράνομη αφαίρεση της ζωής, αλλά και να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για τη διαφύλαξη της ζωής των ατόμων που υπάγονται στη δικαιοδοσία του. [1]   Η υποχρέωση του κράτους από αυτή την άποψη εκτείνεται πέραν του πρωταρχικού του καθήκοντος να εξασφαλίσει το δικαίωμα στη ζωή, με τη θέσπιση αποτελεσματικών ποινικών διατάξεων στην αποτροπή της διάπραξης αδικημάτων εναντίον του ατόμου, μέσω υποστηρικτικών μηχανισμών επιβολής του νόμου για την πρόληψη, την καταστολή και την επιβολή κυρώσεων για την παραβίαση αυτών των διατάξεων. [2]   Το άρθρο 2 της ΕΣΔΑ συνεπάγεται ακόμα τη θετική υποχρέωση των Αρχών να λαμβ

Δικηγορικό Απόρρητο: Η παραβίαση του, πλήγμα στην καρδιά της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ δικηγόρου και πελάτη - Οι σημαντικότερες αποφάσεις του ΕΔΔΑ

Εικόνα
 του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Το απόρρητο επικοινωνίας μεταξύ δικηγόρου και πελάτη αποτελεί αντικείμενο προστασίας και κάθε εξαίρεση, περιορισμός, ή υποσημείωση θα πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα του δικαιώματος δίκαιης δίκης και της αρχής της αναλογικότητας. Η εμπιστευτικότητα της με κάθε μέσο επικοινωνίας κάθε πολίτη αποτελεί αντικείμενο προστασίας ούτως ή άλλως από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρο 8) και από τις εθνικές συνταγματικές επιταγές. Πολύ δε περισσότερο προστατεύεται το δικηγορικό απόρρητο, καθώς οι δικηγόροι είναι συλλειτουργοί της δικαιοσύνης και διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στις δημοκρατικές κοινωνίες. Δεν είναι τυχαίο ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναγνωρίζει το "ειδικό καθεστώς" των δικηγόρων σε σχέση με το επαγγελματικό απόρρητο. Οποιαδήποτε ρύθμιση που επιχειρεί να αναιρέσει ή περιορίσει το δικηγορικό απόρρητο θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (άρθρο 6 της ΕΣΔΑ), αμφισβητεί την αποτελ

Ο Κορωνοϊός ως λόγος ανωτέρας βίας – Ο αντίκτυπος στις συμβάσεις

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Η ραγδαία εξάπλωση παγκοσμίως του κορωνοϊού προκαλεί πέρα από τη νόσο σε όσους προσβάλλονται, σημαντικές παράπλευρες συνέπειες στην κοινωνική και οικονομική ζωή. Η κανονικότητα των συναλλαγών έχει διαταραχθεί και η ομαλή εξέλιξη σε πολλές εκφάνσεις της οικονομικής και εμπορικής δραστηριότητας ανατρέπεται. Τί είναι ο κορωνοϊός Σύμφωνα με τον ορισμό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, οι κορωνοϊοί είναι μια μεγάλη οικογένεια ιών που μπορεί να προκαλέσουν ασθένεια σε ζώα ή ανθρώπους. Στους ανθρώπους, είναι γνωστό ότι αρκετοί κορωνοϊοί προκαλούν αναπνευστικές λοιμώξεις που κυμαίνονται από το κοινό κρυολόγημα έως πιο σοβαρές ασθένειες όπως το Αναπνευστικό Σύνδρομο της Μέσης Ανατολής (MERS) και το Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο (SARS). Ο πιο πρόσφατα ανακαλυφθείς κορωνοϊός προκαλεί τη νόσο COVID-19. Ο κορωνοϊός ως λόγος ανωτέρας βίας (force majeure) Το κατά πόσο μπορεί η εξάπλωση του συγκεκριμένου ιού να θεωρηθεί ως λόγος ανωτέρας βίας που εμποδίζει ή α

Early repayment of the loan: Borrower's right to reduction in the total cost of the credit and bank's compensation right

Εικόνα
Author: George Kazoleas, Lawyer The right of early repayment of the loan by the borrower is enshrined in both European law and national legal systems. There are essentially two main effects of this right’s exercise: On the one hand, the consumer/ borrower is entitled to a reduction in the total cost of the credit consisting of interest and charges for the remaining period of the contract. On the other hand, the bank shall be entitled to reasonable and objectively justified compensation for any costs directly linked to early repayment of the credit, provided that the early repayment is made within the period for which the borrowing rate is fixed. (Article 16 (1) of Directive 2008/48). Bank’s compensation The relative clauses used by most banks regarding the issue of early repayment of the loan are vaguely worded and non-transparent and have therefore been repeatedly declared illegal, unfair and abusive. It is commonly stated that compensation includes any costs, expenses, los

Η Αναστολη εκτελεσης διοικητικης πραξης στο Κυπριακο Διοικητικο Δικαιο: Οι εννοιες "εκδηλη παρανομια" και "ανεπανορθωτη βλαβη"

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Στα πλαίσια της διοικητικής δίκης παρέχεται το δικαίωμα στον διοικούμενο να ζητήσει προσωρινή προστασία, με τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναστολής της διοικητικής πράξης μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της προσφυγής του στο Διοικητικό Δικαστήριο. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 13 του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) (3/1962) «προς πλήρη απονομήν της δικαιοσύνης το Δικαστήριον ή εις περιπτώσεις διαδικασίας συμφώνως προς το Άρθρον 146 οιοιδήποτε δύο Δικασταί ενεργούντες εκ συμφώνου, δύνανται, καθ’ οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, είτε αυτεπαγγέλτως είτε τη αιτήσει οιουδήποτε διαδίκου, να εκδίδωσι προσωρινόν διάταγμα το οποίον όμως δεν θα διαγιγνώσκη την ουσίαν της υποθέσεως». Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ως άνω Κανονισμό, «ειδοποίησις δέον να επιδίδεται παρευθύς προς πάντας τους διαδίκους, οίτινες επηρεάζονται συνεπεία διατάγματος εκδοθέντος δυνάμει της παραγράφου ταύτης, διά να δυνηθώσιν ούτοι να ενστώσι κατ’ αυτού. Άμα

H κοινοποιηση της διοικητικης πραξης στον διοικουμενο ως η εκκινηση της προθεσμιας για την ασκηση προσφυγης

Εικόνα
του Γιώργου Καζολέα, δικηγόρου Σύμφωνα με το άρθρο 146 παρ.3 του Συντάγματος, η προσφυγή πρέπει να ασκείται εντός εβδομήντα πέντε (75) ημερών από την ημέρα της δημοσίευσης της προσβαλλόμενης απόφασης ή πράξης ή, σε περίπτωση μη δημοσίευσης ή  παράλειψης, από την ημέρα κατά την οποία η πράξη ή παράλειψη περιήλθε σε γνώση του προσφεύγοντος. Η δεύτερη περίπτωση, κατά την οποία δεν απαιτείται η δημοσίευση της προσβαλλόμενης πράξης ή παράλειψης, εισάγει ως κρίσιμο, για την έναρξη της προθεσμίας των 75 ημερών, το γεγονός της λήψης γνώσης από τον προσφεύγοντα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η Διοίκηση ενημερώνει τον διοικούμενο μέσω ταχυδρομικών επιστολών και εφόσον αυτές περιέχουν διοικητική πράξη εκτελεστή , η πραγματική λήψη γνώσης ή μη μπορεί να αποτελέσει δυσαπόδεικτο ζήτημα αναφορικά με το παραδεκτό ή μη της προσφυγής. Η προθεσμία που τάσσεται από το άρθρο 146.3 του Συντάγματος είναι ανατρεπτική επομένως η μη καταχώρηση της προσφυγής εντός της προθεσμίας των 75 ημερών, οδηγεί